Leczenia łysienia

Archive for the ‘Łysienie okresowe’ Category

Jeśli można uznać, że łysienie mężczyzn to zjawisko naturalne, a widok mężczyzny pozbawionego całkowicie czy częściowo włosów, w nikim nie wzbudza zainteresowania, to zupełnie inaczej jest u kobiet. Każde nadmierne wypadanie włosów wzbudza u pań niepokój i traktowane jest jak choroba wymagająca leczenia. Jeśli wypada ponad 100 włosów przez 2 miesiące, to najwyższa pora, by udać się do dermatologa, który zdiagnozuje przyczynę łysienia i ustali sposób leczenia. U kobiet występuje kilka typów łysienia.

Łysienie androgenowe

Jest to męski typ łysienia, który u kobiet pojawia się na skutek zaburzeń hormonalnych – nadmiaru androgenu – męskiego hormonu płciowego. Czasami nawet niewielka ilość tego hormonu wystarcza, by wrażliwe mieszki włosowe zostały osłabione  i przestały z nich wyrastać włosy. Pojawiają się wtedy znaczne przerzedzenia na skroniach, nad czołem i na czubku głowy.

W leczeniu stosuje się preparaty z żeńskim hormonem płciowym – estrogenem lub pigułki hormonalne o działaniu antyandregenowym. Wypadaniu włosów zapobiegają też pigułki antykoncepcyjne III i IV generacji oraz hormonalna terapia zastępcza, jeśli kobieta znajduje się w okresie pomenopauzalnym.

Łysienie rozlane

Jest to przerzedzenie włosów równomiernie na całej skórze głowy. Często ma to związek z innymi chorobami. W leczeniu tego typu łysienia należy zdiagnozować chorobę podstawową, po jej wyleczeniu następuje odrost włosów. Można go przyspieszyć poprzez stosowanie miejscowo leków drażniących, także z zawartością sterydów. Dobre skutki przynosi zażywanie witaminy E.

Łysienie rozlane może być tez wywołane przez chemikalia zawarte w farbach, lakierach i innych kosmetykach do włosów. Należy zaprzestać ich używania, a włosy się wzmocnią.

U pań dochodzi też do łysienia na skutek czynników mechanicznych. Np. zbyt mocno naprężone i związane włosy, ciasne nakrycia głowy, zbyt długie przetrzymywanie włosów na wałkach, źle zrobiona trwała ondulacja czy zbyt intensywne zabiegi fryzjerskie skutkują wzmożonym wypadaniem włosów. Zwykle po zlikwidowaniu przyczyn włosy odrastają. Ale jeśli niszczenie włosów trwało zbyt długo, mieszki włosowe mogą być bezpowrotnie zniszczone.

Łysienie poporodowe

Kobiety będące w ciąży często obserwują u siebie zgęstnienie włosów. Dzieje się tak na skutek zwiększonej ilości estrogenów – żeńskich hormonów płciowych, które powstrzymują wypadanie włosów z powodów naturalnych. Każdy włos żyje kilka lat, po czym wypada, by w jego miejscu mógł wyrosnąć następny.

Natomiast w okresie ciąży wypadanie prawie włosów nie następuje  Po porodzie w gwałtowny sposób maleje ilość estrogenów. Wtedy kobieta traci włosy w zwiększonych ilościach, gdyż wypadają te, których żywot został dzięki ciąży przedłużony. W ten sposób można stracić do 50% włosów. Nie ma jednak powodu do niepokoju. Po kilkunastu tygodniach sytuacja się normuje i włosy wracają samoistnie do stanu sprzed ciąży. Łysienie poporodowe nie wymaga leczenia.

Łysienie plackowate

Ten typ łysienia występuje u kobiet rzadko, ale jest szczególnie uciążliwy ze względu trudności w leczeniu jak i nieestetyczne zmiany na głowie. Jak już wskazuje nazwa, na owłosionej skórze głowy pojawiają się „placki”, czyli bezwłose, okrągłe lub owalne plamy. Początkowo mają średnicę 2 cm, z czasem się powiększają.

Nieleczone łysienie plackowate może doprowadzić do całkowitej utraty włosów na całym ciele, łącznie z brwiami i rzęsami. Degeneracji ulegają też paznokcie, pojawiają się poprzeczne bruzdy, następuje pocienienie płytek paznokciowych aż do ich utraty.

Leczenie jest żmudne i długotrwałe, może trwać latami. U jednej trzeciej chorych zdarzają się wyleczenia samoistne. Choroba „przycicha” bezpowrotnie lub na kilka czy kilkanaście lat, po czym niespodziewanie może się powtórzyć.

Pojawianiu się łysienia plackowatego sprzyja stres, nerwice, infekcje wirusowe i bakteryjne, zaburzenia naczyniowe (nieprawidłowy przepływ krwi w skórze głowy), być może – alergie. Prawdopodobnie jest to choroba autoimmunologiczna.

4,0 k

Łysienie okresowe to nadmierne wypadanie włosów spowodowane różnymi czynnikami, pojawiające się na pewien czas. Jego cechą charakterystyczną jest cofanie się objawów i porost włosów, gdy zlikwidowane zostaną przyczyny łysienia. By przyspieszyć zagęszczenie włosów, stosuje się miejscowo preparaty wzmacniające. Jakie są przyczyny łysienia tego rodzaju?

Łysienie po chorobach

Ciekawe, że wypadanie włosów spowodowane chorobami występuje w 2 – 4 tygodnie po wyzdrowieniu., tak że chory nie zawsze uświadamia sobie te związki i nie potrafi sam ustalić przyczyny swoich kłopotów. Zwiększony ubytek włosów obserwuje się po chorobach przebiegających z wysoką gorączką.

Niedoczynność i nadczynność tarczycy, choroby skóry, toczeń rumieniowaty to następni winowajcy odpowiadający za utratę włosów. Na częściową utratę włosów cierpią chorzy po przebytych operacjach chirurgicznych, zwłaszcza związanych z dużą utratą krwi.

Ciąża i poród nie są co prawda chorobą, ale wspomnę tu jeszcze o łysieniu poporodowym, które ma miejsce między 11 a 16 tygodniem po porodzie. U co piątej mamy  wypada wtedy nawet połowa włosów. Dzieje się tak na skutek gwałtownego obniżenia ilości estrogenu w organizmie. Po 6 miesiącach włosy wracają do stanu sprzed ciąży. Takie łysienie nie wymaga leczenia.

Leki a łysienie

Na skutek kuracji cytostatykami  stosowanymi przy chorobach nowotworowych, leków immunosupresyjnych, antydepresantów dochodzi do osłabienia mieszków włosowych. Już po kilku tygodniach po odstawieniu leków sytuacja się normalizuje i włosy wracają do stanu sprzed choroby.

Łysienie a związki chemiczne

Zatrucia arsenem, rtęcią, bizmutem, kwasem bornym, talem powodują wzmożone wypadanie włosów po 2 tygodniach od kontaktu z toksyczną substancją. Po kolejnych kilku tygodniach włosy odrastają.

W wyniku stosowania niektórych kosmetyków do pielęgnacji włosów, np. płynów do trwałej ondulacji, kiepskiej jakości farb i lakierów, też może dojść do łysienia.

Łysienie a niedobory pokarmowe

Jeśli spożywamy systematycznie urozmaicone posiłki, nie może być mowy o niedoborach pokarmowych. Wszystkie potrzebne składniki, w tym witaminy i minerały wprowadzamy do organizmu wraz z pokarmem i nie ma nawet potrzeby uzupełniania diety suplementami. Problemy się zaczynają wraz ze stosowaniem rygorystycznych diet bez konsultacji lekarskiej, nawet bez znajomości podstawowych zasad zdrowego odżywiania. Szczególnie groźna dla włosów, choć nie tylko dla nich, jest dieta 1000 kalorii, prowadzona na własną rękę. Również diety jednokierunkowe, np. tylko mięsna lub tylko owocowa, prowadzą w krótkim czasie do niedoborów witamin i minerałów. Dla włosów szczególnie groźny jest brak żelaza i cynku oraz witaminy A i E oraz witamin z grupy B. Zwłaszcza młode dziewczyny, które kosztem zdrowia chcą szybko uzyskać figurę modelki, mogą doprowadzić organizm do wyłysienia, anemii i anoreksji. Niedobory pokarmowe mogą też powstawać w wyniku złego wchłaniania niektórych pierwiastków oraz na skutek długotrwałych biegunek czy wymiotów.

Łysienie mechaniczne

Często nawet małe dziewczynki tracą włosy z powodu zbyt mocno naprężonych i  związanych bądź splecionych w warkoczyki włosów.  Intensywne zabiegi fryzjerskie ( nawijanie włosów na wałki, spanie w wałkach, częste robienie trwałej ondulacji) prowadzą do przerzedzenia włosów. Modna fryzura – postawienie włosów na sztorc, czyli niezgodnie z kierunkiem wzrostu, osłabia włosy. Nawet długotrwały ucisk ciasnej czapki może powodować wypadanie włosów.

Jeśli taki czynnik mechaniczny nie trwa zbyt długo, mieszki włosowe się regenerują i następuje odrost włosów, ale wskutek długotrwałego oddziaływania mieszki mogą ulec zdeformowaniu i przerzedzenie włosów zostanie na stałe.

3,7 k