Leczenia łysienia

Posts Tagged ‘na łysienie plackowate’

Łysienie plackowate jest jedną z poważniejszych chorób skóry głowy. Choruje na nie 2% ludności. Wśród pacjentów gabinetów dermatologicznych znajduje się aż 30% dzieci. Jest to niemała rzesza niemowląt, przedszkolaków i uczniów, a liczba zachorowań stale rośnie. Jeśli cierpi dziecko, choroba pozostawia też swoiste piętno i na rodzicach. Ich niepokój o stan zdrowia dziecka można obserwować nie tylko u lekarzy, ale i na forach internetowych, gdzie dzielą się swoimi doświadczeniami, obserwacjami i radami. Szczególnie widoczna jest ich bezradność wynikająca z braku wiedzy na temat choroby. Ale skąd mają brać te informacje, skoro wiedza medyczna o chorobie ma charakter hipotetyczny? Nie uzyskano do tej pory wystarczającej wiedzy ani o przyczynach, ani o metodach leczenia gwarantujących pełne wyleczenie.

Dlaczego dzieci łysieją?

Łysienie plackowate pojawia się nagle. Rodzice obserwują wychodzenie włosów kępkami albo też spostrzegają jedną czy kilka okrągłych lub owalnych łysych plamek. Często umiejscowiają się koło uszu lub na szczycie głowy. Z czasem się powiększają, łączą ze sobą, tworząc charakterystyczne placki. W przypadku łysienia plackowatego złośliwego dochodzi do utraty wszystkich włosów, w tym brwi i rzęs. Dlaczego się tak dzieje?

Na to pytanie istnieją tylko hipotetyczne odpowiedzi. Ostatnio uważa się tę dolegliwość za chorobę autuimmunologiczną. System odpornościowy nie wiadomo z jakich powodów atakuje komórki własnego organizmu, a konkretnie wpływa na mieszki włosowe, z których włosy wypadają, a potem nie są w stanie „wydać na świat” nowego włosa.

Inni badacze bardziej skłonni są uważać, że łysienie plackowate to choroba genetyczna. Obserwuje się zachorowania w obrębie rodzin, ale nie jest wiele takich przypadków.

Poza tym obserwuje się, że zachorowaniom sprzyja stres. Dzieci w wieku szkolnym przeżywają niepowodzenia w nauce, brak akceptacji rodziców z powodu niespełniania ich ambicji, brak odpowiednich relacji rówieśniczych. Przyczyn może być mnóstwo. To zależy od indywidualnej wrażliwości. Młodsze dzieci mogą przeżywać negatywne emocje w związku pójściem do żłobka czy przedszkola. Organizm może w ten sposób manifestować potrzebę miłości i  troski rodziców. Jednak najczęściej nie można się doszukać istotnej emocjonalnej przyczyny. We wzorcowych wręcz rodzinach, gdzie jest dużo miłości ciepła, gdzie dużo czasu poświęca się dzieciom, też zdarzają się zachorowania.

Niektórzy za pojawienie się łysienia plackowatego u dzieci obwiniają alergie pokarmowe. Brak jednak na poparcie tej hipotezy wystarczających dowodów. Gdzieniegdzie pojawiają się głosy, że może to substancje chemiczne znajdujące się w pożywieniu mogą odpowiadać za łysienie lub też wywołują je stany zapalne wewnątrz organizmu.

Jednak wiadomo, że łysienie plackowate stosunkowo często spotyka się u dzieci z zespołem Downa. Towarzyszy  też ono takim chorobom jak: bielactwo nabyte, przewlekłe limfocytarne zapalenie tarczycy, cukrzyca, choroba Addisona, toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów.

Psychologiczne skutki choroby

Łysienie plackowate jest specyficzną chorobą. Jej objawy są widoczne dla otoczenia, chory nie odczuwa żadnych dolegliwości fizycznych, za to choroba powoduje problemy natury psychologicznej. Dopóki dziecko jest małe, nie ma to dla niego żadnego znaczenia, jeśli nadal jest otaczany troskliwą miłością rodziców. Problemy zaczynają się, gdy maluch idzie do przedszkola, a tam rówieśnicy zauważając jego odmienność, wyrażają swoje zainteresowanie w sposób obraźliwy czy przykry. Tu ogromną rolę mogą odegrać rodzice, którzy od początku nauczą dzieci właściwej reakcji na zaczepki, a przede wszystkim zaszczepią w dziecku wiarę we własne siły i przekonanie o własnej wartości bez względu na ilość włosów na głowie.

Gorzej jest, gdy dziecko dorasta i opinię o sobie kształtuje na podstawie postrzegania swojej osoby przez rówieśników. Rzadko się zdarza, by nastolatek, kształtowany między innymi przez media, zachowywał pewność siebie i wysoką samoocenę. Częściej, spotykając się z niechęcią i niewybrednymi żartami, bądź tylko z obojętnością, nabiera kompleksów, odsuwa się od świata, rezygnuje z życia towarzyskiego, cierpi z powodu samotności. Tu już nie zawsze pomaga wsparcie rodziców ani odpowiednia postawa nauczycieli wobec problemu. Młodemu człowiekowi trudno zachować pogodę ducha, gdy widzi, że świat należy do młodych, pięknych i dynamicznych.

Możliwości leczenia

Stosuje się leki przeciwzapalne i immunnosupresyjne: kortykosteroidy i cyklosporyny. Nie są one jednak obojętne dla zdrowia, mogą wywoływać skutki uboczne. Zaleca się też stosowane miejscowo preparaty drażniące: cygnolinę i tretinoin.

Nie zawsze są to leki skuteczne. W trakcie leczenia choroba przechodzi remisję, – objawy zanikają, zaczynają wyrastać nowe włosy, początkowo słabe i odbarwione, z czasem nabierają właściwego koloru. Ustępowanie choroby jest przejściowe, po krótszym czy dłuższym czasie powraca.

4,9 k