Leczenia łysienia

Posts Tagged ‘rodzaje łysienia’

Wpływ wiedzy pacjenta na powodzenie leczenia

Nawet jeśli nie jest się lekarzem lub kosmetyczką, warto wiedzieć choć trochę na temat tego, jaki są rodzaje łysienia. Wiedza ta może być przydatna w sytuacji, gdy zauważymy, że coś złego dzieje się z naszymi włosami. Oczywiście nie chodzi o to, by samodzielnie podjąć jakieś leczenie. Trzeba w takim wypadku udać się jak najszybciej do lekarza. Jednak wieloletnie obserwacje potwierdzają, iż im pacjent posiada bardziej rozległa wiedzę, tym jest spokojniejszy i bardziej optymistycznie podchodzi do oczekiwanych efektów leczenia. Jest to o tyle ważne, że niektóre rodzaje łysienia mają podłoże nerwowe.

Może też lepiej wypełniać zalecenia lekarza i być jego partnerem w procesie leczenia. Wprawdzie idea takiego partnerstwa jest jeszcze nieznana naszej krajowej medycynie, ale trzeba mieć nadzieję, że z czasem zmieni się mentalność nie tylko pacjentów, ale też samych lekarzy. By za bardzo nie odbiegać od tematu, stwierdzę tylko, że informacje o tym, jakie są rodzaje łysienia, może obecnie lub w przyszłości nieznacznie poprawić nasze szanse na wyleczenie.

Męskie i kobiece rodzaje łysienia?

Można przyjąć, że niektóre rodzaje łysienia zależą głównie od płci. Wiadomo, że łysienie androgenne występuje u mężczyzn, jednak czasem może dotknąć także kobiet. Dzieje się tak wówczas, gdy na skutek zaburzeń hormonalnych pojawia się w kobiecym organizmie zbyt wiele testosteronu, który wówczas podobnie jak u mężczyzn może konwertować w DHT i uszkadzać mieszki włosowe.

Także te rodzaje łysienia, które są zwykle przypisywane kobietom, mogą czasem dotknąć mężczyzn. Dotyczy to na przykład łysienia plackowatego, a czasem łysienia rozlanego – mniej znanej przypadłości, która pojawia się dość rzadko i zazwyczaj atakuje panie.

Piszę o tym dlatego, byśmy mieli świadomość, iż nie należy pochopnie wyrokować o występującej chorobie, gdyż nie ma żelaznej zasady, że pewne rodzaje łysienia atakują tylko jedną z płci. Czasem to co jest brane za łysienie androgenne, może się okazać zupełnie innym typem łysienia. Jeśli w takiej sytuacji podejmie się niewłaściwe leczenie, skutki mogą być katastrofalne.

W tym kontekście, skoro już omawiamy rodzaje łysienia związane z płcią, to trzeba jeszcze powiedzieć o łysieniu, jakie może pojawić się tuż po zakończeniu okresu ciąży i porodzie. Jest to dość specyficzny typ łysienia. Jako jedyny ustępuje zwykle sam i nie wymaga żadnej kuracji. Co się naprawdę dzieje? Otóż w ostatnich miesiącach ciąży zostaje zahamowana faza telogenowa wzrostu włosa i włosy przestają wypadać. Wiąże się to też z wysokim poziomem estrogenów. Natomiast po porodzie zaczyna przeważać progesteron i wtedy włosy gwałtownie wypadają. W tym czasie kobieta może stracić nawet połowę tego co ma na głowie. Jednak należy do sprawy podejść spokojnie. Zwykle po pewnym czasie wszystko wraca do normy.

Pamiętajmy jednak, że wszystkie inne rodzaje łysienia wymagają konsultacji z lekarzem i podjęcia leczenia. Nawet gdy wystąpi łysienie androgenne, jak również to mogące się pojawić po ciąży, warto się poddać badaniom u specjalisty. Obecnie już leczy się także i to dość skutecznie łysienie typu męskiego.

Rodzaje łysienia związane z fazami wzrostu włosa

Możemy także wyróżnić rodzaje łysienia związane z zaburzeniami poszczególnych faz wzrostu włosa. To nie tylko wspomniane łysienie pojawiające się po ciąży, ale również takie, które pojawić się może u mężczyzn i kobiet w odpowiedzi na różne czynniki. Tymi czynnikami mogą być stany chorobowe, jak również brak witamin i minerałów. Wyróżniamy tu dwa podstawowe rodzaje łysienia: telogenowe i anagenowe.

Łysienie plackowate

Omawiając w wielkim skrócie rodzaje łysienia trzeba wspomnieć o łysieniu plackowatym. Jest to schorzenie, które charakteryzuje się powstawaniem miejscowych ognisk zapalnych. W tym miejscach zwykle traci się włosy. Może pojawić się pod wpływem czynników dziedzicznych, ale również: ognisk zakaźnych wewnątrzustrojowych, problemów neurologicznych, stanów zapalnych, schorzeń atopowych, bielactwa i chorób tarczycy.

Ze względu na rozległość, może jeszcze podzielić to schorzenie na trzy rodzaje łysienia: miejscowe, z całkowitą utratą włosów na głowie, z utratą włosów na głowie oraz w innych miejscach ciała.

Łysienie rozlane

Gdy opisywałem związek jaki mają rodzaje łysienia z płcią, wspomniałem już o łysieniu rozlanym. Ten typ występuje zwykle u kobiet, jednak o ile inne rodzaje łysienia prowadzą do powstania tzw. łysiny, to w tym wypadku chodzi raczej o zmniejszenie masy włosa i przerzedzenie. Pojawia się też kątowa utrata włosów, czyli taka, która dotyczy zakoli nad czołem. Przyczyną może być niedożywienie i niedobór białka w diecie, jak również silne stany gorączkowe oraz leki antykoncepcyjne.

Łysienie bliznowaciejące

O łysieniu bliznowaciejącym mówi się najczęściej wtedy, gdy włosy niszczy jakaś infekcja. Mogą to być wirusy, bakterie lub grzyby. Charakterystyczne dla niego jest to, że zniszczoną tkankę wraz cebulkami włosowymi pokrywają swoiste blizny. Jednak nie są to widoczne blizny, gdyż umiejscawiają się pod skórą. W tym wypadku też możemy wyróżnić dwa szczegółowe rodzaje łysienia: pierwszorzędowe i drugorzędowe. W pierwszym rodzaju torebki włosowe są bezpośrednim celem stanów zapalnych, natomiast w drugim do uszkodzeń dochodzi przypadkowo w czasie trwania innych schorzeń.

5,3_S

Jeśli można uznać, że łysienie mężczyzn to zjawisko naturalne, a widok mężczyzny pozbawionego całkowicie czy częściowo włosów, w nikim nie wzbudza zainteresowania, to zupełnie inaczej jest u kobiet. Każde nadmierne wypadanie włosów wzbudza u pań niepokój i traktowane jest jak choroba wymagająca leczenia. Jeśli wypada ponad 100 włosów przez 2 miesiące, to najwyższa pora, by udać się do dermatologa, który zdiagnozuje przyczynę łysienia i ustali sposób leczenia. U kobiet występuje kilka typów łysienia.

Łysienie androgenowe

Jest to męski typ łysienia, który u kobiet pojawia się na skutek zaburzeń hormonalnych – nadmiaru androgenu – męskiego hormonu płciowego. Czasami nawet niewielka ilość tego hormonu wystarcza, by wrażliwe mieszki włosowe zostały osłabione  i przestały z nich wyrastać włosy. Pojawiają się wtedy znaczne przerzedzenia na skroniach, nad czołem i na czubku głowy.

W leczeniu stosuje się preparaty z żeńskim hormonem płciowym – estrogenem lub pigułki hormonalne o działaniu antyandregenowym. Wypadaniu włosów zapobiegają też pigułki antykoncepcyjne III i IV generacji oraz hormonalna terapia zastępcza, jeśli kobieta znajduje się w okresie pomenopauzalnym.

Łysienie rozlane

Jest to przerzedzenie włosów równomiernie na całej skórze głowy. Często ma to związek z innymi chorobami. W leczeniu tego typu łysienia należy zdiagnozować chorobę podstawową, po jej wyleczeniu następuje odrost włosów. Można go przyspieszyć poprzez stosowanie miejscowo leków drażniących, także z zawartością sterydów. Dobre skutki przynosi zażywanie witaminy E.

Łysienie rozlane może być tez wywołane przez chemikalia zawarte w farbach, lakierach i innych kosmetykach do włosów. Należy zaprzestać ich używania, a włosy się wzmocnią.

U pań dochodzi też do łysienia na skutek czynników mechanicznych. Np. zbyt mocno naprężone i związane włosy, ciasne nakrycia głowy, zbyt długie przetrzymywanie włosów na wałkach, źle zrobiona trwała ondulacja czy zbyt intensywne zabiegi fryzjerskie skutkują wzmożonym wypadaniem włosów. Zwykle po zlikwidowaniu przyczyn włosy odrastają. Ale jeśli niszczenie włosów trwało zbyt długo, mieszki włosowe mogą być bezpowrotnie zniszczone.

Łysienie poporodowe

Kobiety będące w ciąży często obserwują u siebie zgęstnienie włosów. Dzieje się tak na skutek zwiększonej ilości estrogenów – żeńskich hormonów płciowych, które powstrzymują wypadanie włosów z powodów naturalnych. Każdy włos żyje kilka lat, po czym wypada, by w jego miejscu mógł wyrosnąć następny.

Natomiast w okresie ciąży wypadanie prawie włosów nie następuje  Po porodzie w gwałtowny sposób maleje ilość estrogenów. Wtedy kobieta traci włosy w zwiększonych ilościach, gdyż wypadają te, których żywot został dzięki ciąży przedłużony. W ten sposób można stracić do 50% włosów. Nie ma jednak powodu do niepokoju. Po kilkunastu tygodniach sytuacja się normuje i włosy wracają samoistnie do stanu sprzed ciąży. Łysienie poporodowe nie wymaga leczenia.

Łysienie plackowate

Ten typ łysienia występuje u kobiet rzadko, ale jest szczególnie uciążliwy ze względu trudności w leczeniu jak i nieestetyczne zmiany na głowie. Jak już wskazuje nazwa, na owłosionej skórze głowy pojawiają się „placki”, czyli bezwłose, okrągłe lub owalne plamy. Początkowo mają średnicę 2 cm, z czasem się powiększają.

Nieleczone łysienie plackowate może doprowadzić do całkowitej utraty włosów na całym ciele, łącznie z brwiami i rzęsami. Degeneracji ulegają też paznokcie, pojawiają się poprzeczne bruzdy, następuje pocienienie płytek paznokciowych aż do ich utraty.

Leczenie jest żmudne i długotrwałe, może trwać latami. U jednej trzeciej chorych zdarzają się wyleczenia samoistne. Choroba „przycicha” bezpowrotnie lub na kilka czy kilkanaście lat, po czym niespodziewanie może się powtórzyć.

Pojawianiu się łysienia plackowatego sprzyja stres, nerwice, infekcje wirusowe i bakteryjne, zaburzenia naczyniowe (nieprawidłowy przepływ krwi w skórze głowy), być może – alergie. Prawdopodobnie jest to choroba autoimmunologiczna.

4,0 k